शुक्रवार, ३० ऑक्टोबर, २०२६

कापूस उत्पादक शेतकरी बांधवांनो आयात शुल्क मुदतवाढीमुळे कापसाचे भाव कोसळणार की वाढणार?

 शेतकरी बांधवांनो केंद्र सरकारने कापूस आयातीवरील शुल्कमुक्तीला अजून तरी अधिकृतपणे लेखी मुदतवाढ दिलेली नाही, पण वस्त्रोद्योगाच्या मागणीनंतर सरकार ३१ डिसेंबर २०२६ पर्यंत दोन महिन्यांची मुदतवाढ देण्याची दाट शक्यता आहे. यापूर्वी १ जून ते ३१ ऑक्टोबर २०२६ या पाच महिन्यांच्या कालावधीसाठी कापूस आयातीवरील ११% आयात शुल्क पूर्णपणे माफ करण्यात आले होते. सध्या कापसाचे देशां मधील उत्पादन घटण्याची शक्यता असल्याने कापड गिरण्यांना दिलासा देण्यासाठी या मुदतवाढीवर अंतिमचर्चा सुरू आहे. 

कापूस आयातीला मुदतवाढ मिळाल्यास देशां मधील  कापूस भावा वर काय परिणाम होईल, याची सविस्तर माहिती खालीलप्रमाणे आहे

१. देशातील कापूस भावा वर होणारा संभाव्य परिणाम 

भावातील प्रचंड वाढी वर ब्रेक बसेल: जर करमुक्तीला डिसेंबरअखेरपर्यंत मुदतवाढ मिळाली, तर देशातील वस्त्रोद्योग आणि कापड गिरण्या अमेरिका, ब्राझील किंवा ऑस्ट्रेलियामधून स्वस्त कापूस आयात करू शकतील. यामुळे देशां मधील बाजारात कापसाचा तुटवडा जाणवणार नाही आणि कापसाचे भाव अचानक खूप जास्त वाढण्यावर नियंत्रण राहील. 

बाजारभावावर तात्पुरता दबाव शक्य: ऑक्टोबर आणि नोव्हेंबर ह्या दोन महिन्याच्या काळ भारतात नवीन कापूस बाजारात येत असतो. नेमक्या याच काळात परदेशी कापूस विनाशुल्क भारतात आला, तर स्थानिक कापसाच्या मागणीवर थोड फार परिणाम होऊन बाजारातील दरावर तात्पुरता दबाव येऊ शकतो.

२. कापूस भावाला आधार देणारे इतर महत्त्वाचे घटक (तेजी का टिकून राहील?) 

जरी आयात करमुक्ती वाढ मिळाली, तरी कापूस दरात मोठी घसरण होण्याची शक्यता खूप कमी आहे. कारण:

उत्पादनात मोठी घट: यंदा महाराष्ट्र, गुजरात आणि कर्नाटक या प्रमुख राज्यांमध्ये कोरडा दुष्काळ आणि बोंडअळीच्या प्रादुर्भावामुळे कापूस उत्पादनात तब्बल १२ ते १८ टक्क्यांची घट होण्याचा अंदाज आहे. यंदा देशात अंदाजे २९ दशलक्ष (२.९ कोटी) गाठी उत्पादन अपेक्षित आहे, तर मागणी ३४ दशलक्ष गाठींपेक्षा जास्त आहे. या ५ दशलक्ष गाठींच्या तुटवड्यामुळे दरांना अंतर्गत आधार राहील. 

हमीभावापेक्षा जास्त भाव: सध्या बाजारात कापसाचे भाव ₹८,५०० ते ₹९,५०० प्रति क्विंटलच्या आसपास आहेत (काही बाजार समित्यांमध्ये ते ₹९,२००+ आहेत). हे भाव सरकारच्या ₹८,७१७ या आधारभूत हमीभावापेक्षा (MSP) अधिक आहेत.

३. कापड उद्योग विरुद्ध शेतकरी संघर्ष 

कापड गिरण्यांची बाजू: जागतिक बाजारात धाग्याचे  भाव कमी असल्याने स्थानिक पातळीवर महागडा कापूस खरेदी करणे मिल मालकांना परवडत नाही. उत्पादन खर्च कमी करण्यासाठी त्यांनी मुदतवाढीची मागणी लावून धरली आहे.

शेतकऱ्यांची चिंता: ऐन सुगीच्या हंगामात परदेशी कापूस भारतात आल्यास शेतकऱ्यांना त्यांच्या हक्काचा वाढीव भाव मिळणार नाही, अशी चिंता शेतकरी संघटनांनी व्यक्त केली आहे.

थोडक्यात सांगायचे तर: आयातीला मुदतवाढ मिळाल्यास कापसाचे दर गगनाला भिडणार नाहीत आणि ते नियंत्रित राहतील. परंतु, देशातील उत्पादनात झालेली घट पाहता, चालू हंगामात कापसाचे दर कमालीचे कोसळण्याची शक्यता नसून ते हमीभावाच्या आसपास किंवा त्याहून वर स्थिर राहण्याची शक्यता आहे.                                          तर मित्रांनो माहिती कशी वाटली कमेट करून नक्की सांगा 

बुधवार, २८ ऑक्टोबर, २०२६

नमो शेतकरी सन्मान योजना चा हप्ता व पी एम किसान चा हप्ता या तारीखी ला जमा होणार

 शेतकरी बांधवांनो ११ ऑक्टोबर २०२६ रोजीच्या ताज्या माहितीनुसार, नमो शेतकरी महासन्मान निधी योजनेच्या राहिलेल्या  (९ व्या आणि १० व्या) हप्त्यांच्या वितरणा विषय महाराष्ट्र शासनाने अद्याप कोणतीही आधिकृत तारीख जाहीर केलेली नाही 

मुख्यमंत्री देवेंद्र फडणवीस यांनी २७ ऑक्टोबर २०२६ रोजी अखिल भारतीय किसान सभे बरोबर  झालेल्या बैठकीत, नमो शेतकरी योजनेचे रखडलेले हप्ते शेतकऱ्यांना दिले जातील असा विश्वास दिला  आहे, मात्र त्यासाठीचा निश्चित दिवस जाहीर केलेला नाही 

या योजनेबाबत सद्यस्थिती खालीलप्रमाणे आहे:

निधीची मंजुरी प्रलंबित: योजनेच्या ९व्या आणि १०व्या हप्त्या पोटी सुमारे ९२ लाख पात्र शेतकऱ्यांना एकूण ३,७०० कोटी रुपयांच्या निधीची आवश्यकता आहे या निधी मंजुरीचा प्रस्ताव अद्याप प्रशासकीय प्रक्रियेत असून अंतिम टप्प्यात आहे 

पीएम किसान योजनेची तारीख निश्चित झाली आहे.  केंद्र सरकारची पीएम किसान योजना चा २४ वा हप्ता (₹२,०००) ३० ऑक्टोबर २०२६ रोजी शेतकऱ्यांच्या खात्यात जमा होणार आहे.

 दोन्ही हप्ते एकत्रित पणे मिळण्याची शक्यता आहे  : राज्य शासनाकडून निधीचा शासन निर्णय (GR) निघाल्यास, दिवाळीच्या काळात हा हप्ता देखील पीएम किसान योजनेच्या हप्त्यासोबत थेट बँक खात्यात (DBT द्वारे) जमा केला जाऊ शकतो, अशी शक्यता वर्तवली जात आहे 

हप्ता मिळवण्यासाठी आवश्यक गोष्टी:

तुमचा हप्ता अडकू पडु नये म्हणून तुमच्या नमो शेतकरी योजनेच्या खात्याची स्थिती (Status) तपासून खालील गोष्टी पूर्ण असल्याची खात्री करून घ्यावी. 

१. e-KYC पूर्ण असणे बंधनकारक आहे.

२. बँक खाते आधार कार्डशी लिंक (Aadhaar Seeding) आणि DBT सक्रिय असावे.

३. भूमी अभिलेख नोंदणी (Land Seeding) अपडेट असावी.                                                         काही आडचण आल्यास कमेट करून नक्की विचारा. 

शुक्रवार, २३ ऑक्टोबर, २०२६

हरभरा हे पिक कमी पाण्यात येणारे आहे रब्बी हंगामात कधी लागवड करावी याची सविस्तर माहिती

 शेतकरी बांधवांनो हरभरा (चना) हे रब्बी हंगामातील एक अत्यंत चांगले आणि फायदेशीर कडधान्य पीक आहे. सुधारित तंत्रज्ञानाचा योग्य प्रकारे वापर करून हरभऱ्याचे भरघोस उत्पादन कशे काढावे  लागवडीपासून ते काढणीपर्यंतची सविस्तर माहिती खालीलप्रमाणे आहे

१. हवामान, जमीन आणि लागवड हंगाम:

हवामान: हरभऱ्याला थंड आणि कोरडे हवामान चांगल्या प्रकारे मानवते.

जमीन: मध्यम ते भारी, उत्तम निचरा होणारी आणि कसदार जमीन चांगली आसते.  

पेरणीचा कालावधी:

जिरायती (कोरडवाहू) हरभरा: १ ऑक्टोबर ते १५ ऑक्टोबर या कालावधीत पेरणी पूर्ण करावी.

बागायती हरभरा: २० ऑक्टोबर ते १५ नोव्हेंबर या कालावधीत पेरणी करावी. 

अंतर: दोन ओळींमध्ये ३० सेमी आणि दोन रोपांमध्ये १० सेमी अंतर ठेवून ५ ते ६ सेमी खोलीवर पेरणी करावी.

२.प्रमुख सुधारित जातींची वैशिष्ट्ये:

 विजय (Vijay) :

वैशिष्ट्ये: हे वाण कमी पाण्यात किंवा कोरडवाहू (जिरायती) क्षेत्रासाठी चांगले मानले जाते. याचे दाणे मध्यम आकाराचे आणि तांबूस रंगाचे दिसतात.

कालावधी: ९० ते १०० दिवसांत पीक काढणीस तयार होते.

खासियत: हा वाण पाण्याचा ताण खुप चांगल्या प्रकारे सहन करतो आणि मर रोगास पूर्णपणे प्रतिकारक आहे.

उत्पादन: जिरायतीमध्ये एकरी ५ ते ६ क्विंटल, तर बागायतीमध्ये ८ ते १० क्विंटलपर्यंत उत्पादन मिळु शकते.   

 दिग्विजय (Digvijay) :

वैशिष्ट्ये: महात्मा फुले कृषी विद्यापीठाने (राहुरी) विकसित केलेले हे वाण आहे. अतिशय लोकप्रिय आणि बहुगुणी आहे. याचे दाणे विजय वाणापेक्षा आकाराने मोठे आणि आकर्षक असतात.

कालावधी: १०५ ते ११० दिवस.

खासियत: हे वाण जिरायती आणि बागायती अशा दोन्ही पद्धतींसाठी उत्तम आहे. वाढ जोमदार होते आणि घाटे गळण्याचे प्रमाण कमी असते.

उत्पादन: योग्य व्यवस्थापन केल्यास हेक्टरी ३० ते ३५ क्विंटल (एकरी १२ ते १४ क्विंटल) पर्यंत चांगले  उत्पादन देऊ शकते.

 जॅकी ९२१८ 

वैशिष्ट्ये: विदर्भ आणि मध्य महाराष्ट्रात अत्यंत लोकप्रिय असे हे वाण आहे. याचे दाणे टपोरे, पिवळसर-तांबूस आणि वजनाला जड असतात, त्यामुळे बाजारात चांगला भाव मिळतो.

कालावधी: ९५ ते १०५ दिवस.

खासियत: हे वाण मर रोगाला बळी पडत नाही आणि दाणे टपोरे असल्यामुळे मळणी करताना सुलभता येते.

उत्पादन: एकरी ९ ते ११ क्विंटलपर्यंत सरासरी उत्पादन मिळते.

३. खत व्यवस्थापन :

हरभरा हे हवेतील नत्र शोषून घेणारे पीक असल्यामुळे याला जास्त प्रमाणात नत्राची गरज लागत नाही.  

सेंद्रिय खत: पूर्वमशागतीवेळी प्रति हेक्टरी ५ टन चांगले प्रकारे कुजलेले शेणखत किंवा कंपोस्ट खत  जमिनीत मिसळावे. 

रासायनिक खत (पेरणीच्या वेळी): प्रति एकरी ४० किलो युरिया आणि ३०० किलो सिंगल सुपर फॉस्फेट द्यावे; किंवा एकरी ५० किलो डीएपी खत द्यावे.

फवारणी: पीक फुलोऱ्यात असताना उत्पादनात वाढ होण्यासाठी २% युरियाची (२० ग्रॅम प्रति लीटर पाणी) पहिली फवारणी करावी आणि त्यानंतर १५ ते १८ दिवसांनी दुसरी फवारणी करावी.

 ४.रोग व कीड व्यवस्थापन :

मर रोग : हा हरभऱ्यावरील मुख्य प्रकारचा रोग आहे. याच्या नियंत्रणासाठी पेरणीपूर्वी ट्रायकोडेर्मा व्हिरिडी (४ ग्रॅम प्रति किलो बियाणे) किंवा कार्बेन्डाझिम (२ ग्रॅम प्रति किलो बियाणे) लावून बीजप्रक्रिया करून घ्यावी.  

घाटेअळी (Pod Borer): ही अळी पाने आणि घाटे (शेंगा) खाऊन पिकाचे मोठ्या प्रमाणावर नुकसान करते.

जैविक नियंत्रण: शेतात प्रति हेक्टरी ५० ते ७० पक्षी थांबे (बर्ड पर्चर्स) उभारावेत, ज्यामुळे पक्षी अळ्या खातात. तसेच सुरवातीला ५% निंबोळी अर्काची फवारणी करावी.

रासायनिक नियंत्रण: अळ्यांचा प्रादुर्भाव जास्त असल्यास इमामेक्टिन बेंझोएट किंवा क्लोरँट्रानिलीप्रोल (कोराजन) या कीटकनाशकांची शिफारशीनुसार फवारणी करावी.

 ५.पाणी व आंतरमशागत व्यवस्थापन :

तण नियंत्रण: पिकाच्या पहिल्या ३० ते ४५ दिवसांत शेत तणमुक्त ठेवणे गरजेचे आहे. पीक २० ते २५ दिवसांचे असताना पहिली कोळपणी आणि ३० ते ३५ दिवसांचे असताना दुसरी कोळपणी करावी. 

पाणी व्यवस्थापन: हरभऱ्याला साधारणपणे दोन किंवा तीन पाण्याचे फेर पुरेसे होतात. पहिले पाणी: पेरणीनंतर ३० ते ३५ दिवसांनी (घाटे फुटण्याच्या आधी) आणि दुसरे पाणी: ६० ते ६५ दिवसांनी (घाटे भरताना) द्यावे. (लक्षात ठेवा: पीक फुलोऱ्यात असताना पाणी देणे टाळावे).

६. काढणी आणि उत्पादन :

काढणीची वेळ: हरभऱ्याची पाने पिवळी पडून वाळू लागतात आणि घाटे पूर्ण वाळतात (दाणे कडक होतात), तेव्हा पीक काढणीस तयार झाले असे समजावे.साधारणपणे ८० ते ८५% घाटे परिपक्व झाल्यावर पिकाची कापणी किंवा काढणी करावी. 

मळणी व साठवण: काढणीनंतर हरभरा काही दिवस उन्हात वाळवून मळणी यंत्राच्या मदतीने दाणे वेगळे करावेत. साठवणूक करताना दाण्यांमधील दमटपणा (ओलावा) ९ ते १० टक्क्यांपेक्षा जास्त नसावा, जेणेकरून धान्याला कीड किंवा बुरशी लागणार नाही.याची काळजी घ्यावी.                                       माहिती चागंली वाटल्यास किंवा काही अडचण वाटल्यास नक्की कमेट करून सांगा. 

शुक्रवार, १६ ऑक्टोबर, २०२६

वांगी लागवडीचे सुधारीत तंत्र व रोग आणि खत व्यवस्थापन

 शेतकरी बांधवांनो वांगी हे पोषक आहाराच्या दृष्टीने एक महत्त्वाचे भाजीपाला पिक आहे. या पिकाची लागवड वर्षे भर सर्व हंगामात करता येते. कोरडवाहू शेती त मिश्र पिके म्हणुन वांग्याची लागवड करतात. आहारात वांग्याची भाजी भरीत इत्यादी प्रकारे उपयोग होतो.                                                         आपल्या देशात आणि महाराष्ट्रात ठराविक भागात विशिष्ट वांग्याच्या जातीची मागणी असते. पुणे, अहमदनगर, सोलापूर मध्ये काटेरी किंवा गोल आणि हिरवे, पांढरे किंवा जांभळे पट्टे असलेले सातारा सांगली आणि कोल्हापूर भागात कृष्णा काठची चविष्ट वांगी तर भुसावळ, धुळे, जळगाव भागात काटेरी हिरवे वांगी भाजी साठी तर काटे नसलेली मोठ्या आकाराची वांगी भरतासाठी वापरतात. 

जमीन आणि लागवड पध्दत:

जमीन व मशागत: वांग्यासाठी चांगला निचरा होणारी मध्यम ते भारी काळी कसदार जमीन उत्तम मानली जाते. लागवडी अगोदर जमिनीची खोल नांगरट करून घ्यावी २ ते ३ वेळा कुळवाच्या पाळ्या द्याव्यात आणि शेतात चांगल्या प्रकारे कुजलेले शेणखत मिसळावे. 

रोप तयार करणे व अंतर: गादीवाफ्यावर बियाणे टाकून ५ ते ६ आठवड्यांत (रोपे १२ ते १५ सेंमी झाल्यावर) रोपे पुनर्लागवडीसाठी तयार होतात. कोरड्या हंगामात किंवा भारी जमिनीसाठी ७५ ते ९० सेंमी ओळींमधील अंतर आणि ६० ते ७० सेंमी रोपांमधील अंतर ठेवावे. 

लागवडीची वेळ: रोपांची लागवड शक्यतो संध्याकाळच्या वेळी करावी आणि लागवड झाल्या नंतर लगेच हलके पाणी द्यावे. लागवडीपूर्वी रोपांची मुळे बाविस्टिन (२ ग्रॅम प्रति लीटर पाणी) च्या द्रावणात बुडवून घ्यावीत.

वांग्याच्या विविध जाती: 

पंचगंगा सिडस् कंपनीचे पंचगंगा, गौरव, इंडो अमेरिकन हायब्रीड सिडस् कंपनीचे इंडम 35, डी.ई.नोसील कंपनीचे राजा, बेयो शीतल सिडस् काजोल, कल्याण, महिकोचे कल्पतरू, एम एच बी १, २,३, ९, एम ई एच १६, रवैय्या, अंकुर सिडस् चे अजय, कौस्तुभ, किर्ती, कुबेर, कुलदीप, आणि इतर खाजगी कंपन्या च्या विविध प्रकारच्या भरपूर उत्पादन देणार्या संकरित जाती आहेत. तर निरनिराळ्या कंपन्यांच्या विकसित करण्यात आलेल्या पुसा पर्पल लाॅग, पुसा पर्पल क्लस्टर, पुसा पर्पल राउंड, पुसा क्रांती, आझाद क्रांती, पंजाब बरसाती, अर्का निधी, हिसार जामुनी, अर्का शितल, अर्का नवनीत इत्यादी वांग्याचे उन्नत वाण आहेत. 

 खत व्यवस्थापन :

वांग्याला रासायनिक आणि सेंद्रिय दोन्ही प्रकारच्या खतांची चांगली मात्रा देणे गरजेचे असते.

पायाभूत खत (लागवडीच्या वेळी): हेक्टरी १५ ते २० टन शेणखत जमीन तयार करता वेळी द्यावे. रासायनिक खतांमध्ये हेक्टरी ५० किलो नत्र (N), ७५ किलो स्फुरद (P) आणि ७५ किलो पालाश (K) लागवडीच्या वेळी द्यावे 

नत्राचा दुसरा व तिसरा हप्ता: लागवड झाल्या नंतर  ३० दिवसांनी २५ किलो नत्र आणि ४५ दिवसां नंतर  उरलेले २५ किलो नत्र झाडांना मातीची भर (उजळणी) देताना द्यावे. 

घुलनशील खते (ड्रिप असेल तर): रोपांच्या जोमदार वाढ होण्यासाठी सुरवातीला १९:१९:१९ हे खत फवारणीतून किंवा ड्रिपद्वारे द्यावे. फूल आणि फळ धारणेच्या काळात १३:००:४५ किंवा ०:५२:३४ या खतांचा वापर करावा. 

पाणी व्यवस्थापन :

वांगी पिकाला जमिनीच्या मगदुरा नुसार आणि हवामाना नुसार पाणी द्यावे लागते. 

सुरवातीचा काळ: लागवड झाल्या नंतर लगेच पहिले पाणी (चुळूक पाणी) द्यावे, त्याच्या नंतर ३ ते ४ दिवसांनी ओळखून दुसरे पाणी (अंबवणी) द्यावे.

हंगामानुसार पाणी:

हिवाळ्यात (रब्बी): १० ते १२ दिवसांच्या अंतराने पाण्याचा पाळ्या द्याव्यात.

उन्हाळ्यात (जायद): दर ५ ते ६ दिवसांनी नियमित पाणी देणे गरजेचे आहे. 

महत्त्वाची टीप: वांग्याला फुले येताना आणि फळे पोसण्याच्या (वाढण्याच्या) वेळी पाण्याचा अजिबात ताण पडू देऊ नये. तसेच, शेतात जास्त वेळ पाणी साचून राहू नये, कारण वांग्याला पाणी साचलेले सोसत नाही (मुळे कुजतात).

कीड व रोग व्यवस्थापन : 

 प्रामुख्याने येणाऱ्या किडी:

शेंडा आणि फळ पोखरणारी अळी: ही वांग्यातील सर्वात मुख्य कीड आहे. अळी सुरवातीला कोवळे शेंडे पोखरते, ज्यामुळे शेंडे वाळतात. नंतर ती फळात शिरून फळ खराब करते.

नियोजन: कीड लागलेले शेंडे आणि फळे तोडून नष्ट करावीत. नियंत्रणासाठी क्लोरांट्रानिलीप्रोल (कोराजन) किंवा इमामेक्टिन बेंझोएट ची शिफारसीनुसार फवारणी करावी.

रस शोषणारे कीटक (मावा, तुडतुडे, पांढरी माशी): हे पानांमधील रस शोषून घेतात, ज्यामुळे पाने आकसतात.

नियोजन: निंबोळी अर्काची फवारणी करावी किंवा जास्त प्रादुर्भाव असल्यास असिटामाप्रिड किंवा थायोमेथॉक्झाम या कीटकनाशकांचा वापर करावा.

मुख्य रोग:

मर रोग : हा बुरशीजन्य रोग असून यामध्ये झाडे अचानक सुकतात व वाळतात.

नियोजन: लागवडीपूर्वी बियाणाला किंवा रोपांच्या मुळांना ट्रायकोडर्मा व्हिरीडी ची प्रक्रिया करावी. प्रादुर्भाव दिसल्यास कॉपर ऑक्सिक्लोराईड (३ ग्रॅम प्रति लीटर) झाडाच्या मुळाशी आळवणी (ड्रेंचिंग) करावी. 

बोकड्या किंवा पर्णगुच्छ : हा विषाणूजन्य रोग असून यामुळे पानांचा आकार अगदी लहान होतो आणि झाडाची वाढ खुंटते. हा रोग पांढऱ्या माशी किंवा तुडतुड्यांमुळे पसरतो.

नियोजन: रोगट झाडे शेतातून उपटून नष्ट करावीत आणि रस शोषणारे कीटक नियंत्रणात ठेवावेत.


रविवार, ११ ऑक्टोबर, २०२६

आले लागवड हंगाम व खत आणि किड रोग व्यवस्थापन याची माहिती

 शेतकरी बांधवांनो आले हे मसाले वर्गीय पिक असुन याच्या लागवडीतुन शेतकऱ्यांना हमखास उत्पन्न मिळते. मात्र त्यासाठी त्याला चांगली काळजी घ्यावी लागते. आले लागवडी मध्ये बेण्याची निवड आणि साठवण याला जास्त महत्त्व आहे. त्याच प्रमाणे जमीनीच्या निवडीवरही आले उत्पादनात फरक दिसून येतो. लागवड व खत पाणी व्यवस्थापन आधुनिक पध्दती ने केल्यास आले लागवड नक्कीच फायदेशीर होऊ शकते. 

जमीन निवड: आले पिकांसाठी जमीन तिन्ही प्रकारे चालू शकते. हलकी मध्यम भारी पण निचरा होणारी वरील प्रकारच्या जमीनीत आल्याचे उत्पादन चांगले येऊ शकते. आल्यासाठी निवडलेली जमीन शंभर टक्के निचरा होणारी असावी. 

१. लागवडीचा हंगाम व वेळ : बागायती (पाण्याची सोय असल्यास): एप्रिलच्या मध्यापासून ते मे महिन्याच्या अखेरपर्यंत लागवड पूर्ण करून घ्यावी. एप्रिलमध्ये लागवड केल्यास पावसाळ्यापूर्वी आल्याला चांगल्या मुळ्या फुटतात, पीक जमिनीत स्थिर होते आणि फुटवे जास्त प्रमाणात येतात.

कोरडवाहू किंवा पावसाच्या पाण्यावर: मान्सूनपूर्व पाऊस (मे चा शेवटचा आठवडा) किंवा जूनच्या पहिल्या आठवड्यात लागवड करून घ्यावी.

२. सुधारित जाती : महाराष्ट्रात प्रामुख्याने माहीम या जातीची लागवड केली जाते. याशिवाय रिओ-डी-जानेरो, कालिकत, सुप्रभा, आणि स्थानिक जातींची पण लागवड केली जाते. 

३. बेणे निवड आणि बेणे प्रक्रिया : 

बेण्याची निवड: लागवडीसाठी जानेवारी-फेब्रुवारी महिन्यात काढलेले व चांगल्या रीतीने साठवलेले बेणे वापरावे. बेणे २५ ते ४५ ग्रॅम वजनाचे, टपोरे आणि फुगलेले डोळे (अंकुर) असणारे असावे. 

बेण्याचे प्रमाण: प्रति हेक्टरी साधारणपणे १८ ते २० क्विंटल (१४०० ते २००० किलो) बेणे लागते. 

बेणे प्रक्रिया (खूप महत्त्वाची): कंदकुज आणि कीड रोखण्यासाठी लागवडीपूर्वी बेणे प्रक्रिया करणे गरजेचे आहे. यासाठी १० लिटर पाण्यात २० मि.ली. क्विनॉलफॉस (२५ ईसी) आणि १५ ग्रॅम कार्बेन्डाझिम (५०% डब्लू.पी.) मिसळून त्या द्रावणात बेणे १० ते १५ मिनिटे बुडवून मगच लागवड करावी. 

४. लागवड करण्याची पद्धत : आल्याची लागवड प्रामुख्याने रुंद वरंबा (गादी वाफा ) पद्धतीने किंवा सरी-वरंबा पद्धतीने केली जाते. सध्या रुंद वरंबा पद्धत जास्त लोकप्रिय आहे:

रुंद वरंबा पद्धत: १२० सें.मी. अंतरावर सऱ्या पाडून ६० सें.मी. रुंदीचे गादीवाफे तयार करावेत. गादीवाफ्याची उंची २० ते २५ सें.मी. ठेवावी.

लागवडीचे अंतर: दोन ओळींत आणि दोन वेण्यांमध्ये २२.५ सें.मी. x २२.५ सें.मी. किंवा २५ x २५ सें.मी. अंतर ठेवून बेणे ४ ते ५ सें.मी. खोल लावून मातीने व्यवस्थित झाकून घ्यावे. 

खत व्यवस्थापन : आले हे जमीन पोखरून वाढणारे पीक असल्यामुळे याला सेंद्रिय व रासायनिक दोन्ही खतांची मोठी गरज असते.

सेंद्रिय खत (लागवडीपूर्वी): जमीन तयार करताना प्रति एकर १० ते १२ टन चांगले कुजलेले शेणखत किंवा कंपोस्ट खत जमिनीत मिसळावे. सोबत २ क्विंटल निंबोळी पेंड दिल्यास जमिनीतल्या किडींचा प्रादुर्भाव कमी होतो.

रासायनिक खत मात्रा (प्रति एकर):

लागवडीच्या वेळी: ४० किलो नायट्रोजन (नत्र), ३० किलो फॉस्फरस (स्फुरद) आणि ३० किलो पोटॅश (पालाश) द्यावे. (यासाठी साधारणपणे २ बॅग १०:२६:२६ आणि १ बॅग युरिया लागवडीच्या वेळी द्यावा).

लागवडीनंतर १ महिन्याने: २० किलो नायट्रोजन (साधारण १ बॅग युरिया).

लागवडीनंतर २ महिन्याने (भर लावताना): २० किलो नायट्रोजन, १५ किलो फॉस्फरस आणि १५ किलो पोटॅश द्यावे.

सूक्ष्म अन्नद्रव्ये: आल्याची पाने पिवळी पडू नयेत म्हणून लागवडीनंतर २ व ४ महिन्यांनी फेरस सल्फेट आणि झिंक सल्फेट प्रति एकरी १० किलो या प्रमाणात द्यावे.

पाणी व्यवस्थापन : आल्याच्या पिकाला पाण्याची नियमित पण नियंत्रित गरज असते. जमिनीत पाणी साठून राहणार नाही याची काळजी घ्यावी.

पारंपारिक पद्धत (सरी-वरंबा):

उन्हाळ्यात (लागवडीनंतर मान्सून सुरू होईपर्यंत) जमीन आणि हवामानानुसार ६ ते ८ दिवसांच्या अंतराने पाणी द्यावे.

पावसाळ्यात पाऊस नसल्यास गरजेनुसार पाणी द्यावे. जमिनीत पाणी साचल्यास ते तात्काळ बाहेर काढून द्यावे.

हिवाळ्यात आल्याची वाढ पूर्ण होत येते, त्यामुळे १० ते १५ दिवसांच्या अंतराने हलके पाणी द्यावे. काढणीपूर्वी १५ दिवस पाणी पूर्णपणे बंद करावे.

ठिबक सिंचन पद्धत (Drip Irrigation):

आल्यासाठी ठिबक सिंचन सर्वोत्तम मानले जाते. यामुळे रोज किंवा एक दिवसाआड जमिनीच्या गरजेनुसार (साधारण उन्हाळ्यात रोज २ ते ३ तास आणि हिवाळ्यात १ ते २ तास) पाणी देता येते. तसेच ठिबकद्वारे विद्राव्य खते देणे सोपे जाते.

रोग व कीड व्यवस्थापन :

आले पिकाचे सर्वात जास्त नुकसान कंदकुजव्या आणि कंदमाशीमुळे होते.

अ) मुख्य रोग: कंदकुज किंवा मऊ कुज :

हा बुरशीजन्य रोग असून यामुळे कंद सडतात आणि झाड उपटल्यास सहज हातात येते. त्याला दुर्गंधी येते.

प्रतिबंधात्मक उपाय: लागवडीच्या वेळी वर नमूद केलेली बेणे प्रक्रिया नक्की करावी. शेतात पाणी साचू देऊ नये.

रासायनिक नियंत्रण: रोगाची लक्षणे दिसताच मॅन्कोझेब (२.५ ग्रॅम) किंवा मेटॅलॅक्सिल + मॅन्कोझेब (२ ग्रॅम) प्रति लिटर पाण्यात मिसळून झाडाच्या बुंध्याशी आणि वरंब्यावर पंपाने नोझल काढून आळवणी (Drenching) करावी.

ब) मुख्य कीड: कंदमाशी :

ही माशी कंदावर अंडी घालते आणि तिची अळी कंद पोखरून खाते, ज्यामुळे नंतर तिथे बुरशी वाढून कंद सडतो.

नियंत्रण:

निंबोळी पेंडीचा वापर करावा.

कंद उघडे पडले असल्यास त्यावर मातीची भर द्यावी जेणेकरून माशीला अंडी घालता येणार नाही.

प्रादुर्भाव दिसल्यास क्लोरोपायरीफॉस (२ मि.ली.) किंवा क्विनॉलफॉस (२ मि.ली.) प्रति लिटर पाण्यात मिसळून कंदापाशी आळवणी करावी.

क) पानांवरील ठिपके: 

पानांवर लंबगोळ किंवा गोल ठिपके पडतात आणि पाने वाळतात.

नियंत्रण: याच्या नियंत्रणासाठी कॉपर ऑक्सिक्लोराईड (३ ग्रॅम) किंवा कार्बेन्डाझिम (१ ग्रॅम) प्रति लिटर पाण्यात मिसळून पानांवर फवारणी करावी.

काढणी व उत्पादन: ओल्या आल्यासाठी लागवडी नंतर सात ते आठ महिन्यांनी पाने पिवळी पडल्यावर किंवा वाळल्यावर पिक काढणीसाठी योग्य होते. पिकाची पाने ५० टक्के पेक्षा जास्त पिवळी पडुन सुकू लागल्यावर पिक काढणीस तयार झाले असे समजावे. मात्र सुंठ तयार करण्यासाठी पाला वाळुन खाली पडल्यावर म्हणजे २४५ ते २६० दिवसांनी कुदळीने खोडांला इजा न होता काढणी करावी. सुधारीत पध्दतीने लागवड केल्यास हेक्टरी १५० क्विंटल पर्यंत उत्पादन मिळते. 

मंगळवार, ६ ऑक्टोबर, २०२६

वाटाणा लागवडकशी करावी आणि काढणी कधी व कशी करावी याचीसविस्तर माहिती

 शेतकरी बांधवांनो वाटाणा हे थंड हवामानातील पिक असुन या पिकाची महाराष्ट्रात मोठ्या प्रमाणावर लागवड केली जाते. वाटाण्याचा उपयोग आहारात भाजी म्हणुन केला जातो. वाटाण्याच्या ओल्या दाण्यांपासुन भाजी आणि इतर अनेक खाद्यपदार्थ तयार करता येतात. वाटाण्याचे दाणे हवाबंद करून गोठवून किंवा सुकवून बराच काळ साठविता येतात. हिरवे ओले वाटाणे वाळवुन त्यापासून डाळ बनविता येते. वाळविलेल्या अख्या वाटाण्याचा उपयोग भाजी साठी करता येतो. वाटाण्या मध्ये कार्बोदके प्रथिने तसेच फाॅस्फरस ,पोटॅशियम,मॅग्नेशियम ही खनिजे आणि अ ' व 'क' जीवनसत्वे भरपूर प्रमाणात असतात. 

हवामान: वाटाणा हे थंड हवामानात वाढणारे पिक आहे. सरासरी तापमान १० ते १८ अंश सेल्सिअस असल्यास पिकाची वाढ चागली होते. फुले येण्याच्या काळात उष्ण व कोरडे हवामान असल्यास शेंगा भरत नाही. 

जमीन: वाटाणा पिक सर्व प्रकारच्या जमीनीत घेता येते असले तरी हलक्या जमीनीत पीक लवकर तयार होते. तर मध्यम भारी परंतु भुसभूशीत जमीनीत पिक तयार होण्यास जास्त कालावधी लागतो. मात्र या जमीनीत उत्पादन चांगले मिळते. वाटाण्याच्या पिकांसाठी पाण्याचा चांगला निचरा होणारी भुसभूशीत कसदार रेतीमिश्रित आणि ५.५ ते ६.७ सामु असलेली जमीन निवडावी. 

पुर्व मशागत: वाटाणा हे पिक चांगले उत्पादन क्षम असल्याने त्याची पुर्वमशागत योग्य रितीने करून जमीन चागली भुसभूशीत करावी. त्यामुळे मुळ्या चांगल्या वाढतात आणि भरपूर अन्नद्रव्ये शोषून घेवून झाडाची वाढ व्यवस्थित करण्यास हातभार लावतात. त्यासाठी उभी आडवी नांगरट करून दोन तीन कुळव्याच्या पाळ्या द्याव्यात ढेकळे व्यवस्थित फोडावीत व जमीन सपाट करावी. पेरणी पुर्वी पाणी देणे आवश्यक आहे. वाफसा आल्यावर पेरणी केल्यास उगवण चागली होते. 

 हवामान आणि लागवड हंगाम :

वटाणा हे प्रामुख्याने थंड हवामानात येणारे पीक आहे.

रब्बी हंगाम (मुख्य वेळ): वटाण्याची लागवड प्रामुख्याने १५ ऑक्टोबर ते १५ नोव्हेंबर या काळात केली जाते. या काळात हवामानातील गारवा पिकाच्या वाढीसाठी आणि अधिक उत्पादनासाठी अत्यंत उत्तम असतो.

खरीप हंगाम: काही भागात जेथे ऑगस्ट-सप्टेंबरमध्ये हवामान थंड किंवा मध्यम असते, तेथे लवकर येणाऱ्या जातींची पेरणी केली जाते. मात्र, रब्बी हंगामात सर्वाधिक उत्पादन मिळते.

 सुधारित जाती:

कालावधीनुसार वटाण्याच्या प्रामुख्याने दोन प्रकारच्या जाती आहेत

लवकर येणाऱ्या जाती (६० ते ७० दिवस): अर्केल  असौजी, जवाहर मटर-३, आणि फुले प्रिया.

उशिरा येणाऱ्या / मुख्य हंगामातील जाती (८५ ते ११० दिवस): बोनव्हिला जवाहर मटर-१, आणि जबलपूर सिलेक्शन.

खत व्यवस्थापन :

वटाणा हे द्विदल वर्गातील पीक असल्याने ते हवेतील नायट्रोजन जमिनीत स्थिर करते, त्यामुळे याला नत्राची कमी गरज भासते.

सेंद्रिय खत: प्रति एकरी ४ ते ५ टन चांगले कुजलेले शेणखत पांगवून जमीन तयार करताना टाकावे.

रासायनिक खत (प्रति एकर): पेरणीच्या वेळी १५ किलो नत्र ३० किलो स्फुरद आणि २० किलो पालाश द्यावे.

बीजप्रक्रिया: पेरणीपूर्वी बियाणाला 'रायझोबियम' आणि 'पी.एस.बी.' या जीवाणू संवर्धकाची (२५ ग्रॅम प्रति किलो बियाणे) बीजप्रक्रिया केल्यास खतांची कार्यक्षमता वाढते.

पाणी व्यवस्थापन :

वटाणा पिकाला जमिनीच्या मगदुरानुसार १० ते १५ दिवसांच्या अंतराने पाणी द्यावे. पिकाच्या आयुष्यात खालील दोन टप्पे पाणी देण्यासाठी अत्यंत संवेदनशील असतात, या काळात पाण्याचा ताण पडू देऊ नये:

फूल लागण्याचा काळ (पेरणीनंतर ३० ते ३५ दिवसांनी)

शेंगांमध्ये दाणे भरण्याचा काळ (पेरणीनंतर ५० ते ६० दिवसांनी)

शक्य असल्यास ठिबक किंवा तुषार सिंचनाचा वापर करावा, कारण जास्त पाणी साचल्यास मूळकुजव्या रोग होतो.

. रोग आणि कीड व्यवस्थापन:

मुख्य रोग:

भुशी रोग: पानांवर आणि शेंगांवर पांढरट रंगाची पावडर जमा होते.

उपाय: रोग दिसताच पाण्यात विरघळणारे गंधक (८०% WP) २.५ ग्रॅम प्रति लीटर पाण्यात मिसळून फवारावे.

मर रोग / मूळकुजव्या: अति पाण्यामुळे किंवा बुरशीमुळे झाडे सुकतात आणि मरतात.

उपाय: पेरणीपूर्वी ट्रायकोडर्माची बीजप्रक्रिया करावी आणि जमिनीत पाणी साठू देऊ नये.

मुख्य कीड:

पानावरील माशी आणि मावा : या किडी पानांतील रस शोषतात.

उपाय: प्रादुर्भाव जास्त असल्यास डायमेथोएट (३०% EC) २ मिली प्रति लीटर पाण्यात मिसळून फवारणी करावी.

शेंगा पोखरणारी अळी : अळी शेंगांना छिद्र करून आतील दाणे खाते.

उपाय: फुलोऱ्यात असताना आणि शेंगा धरताना निंबोळी अर्काची (५%) किंवा इमामेक्टिन बेंझोएट (०.५ ग्रॅम प्रति लीटर) फवारणी करावी.

काढाणी: जातीनुसार वाटाण्याच्या शेंगाची काढणी ६० ते ८० दिवसात सुरू होते. शेंगा काढणीस तयार झाल्या म्हणजे त्याचा गडद हिरवा रंग बदलतो व फिकट हिरव्या टपोरी दिसु लागतात. अशा योग्य झालेल्या शेंगा नियमित तोडाव्यात.शेंगा तोडताना इजा होणार नाही याची काळजी घ्यावी. तोडणी लाबल्यास शेंगाची चव बदलुन प्रत खालावते.परिणामी त्याला भाव कमी मिळुन नुकसान होते. तोडणी शक्यतो सकाळी अथवा संध्याकाळी करावी. शेंगा ची काढणी तीन ते चार तोड्यात पुर्ण होते. तोडणी चा हंगाम दोन ते चार आठवड्या पर्यंत चालतो.                                                               प्रक्रिया करून डबाबंद करण्यात येणारे वाटाण्याचे दाणे एकसारखे भरलेले पण कोवळे हिरवे असणे जरूरीचे असते. 

उत्पादन: लवकर येणार्या जाती चे हिरव्या शेंगाचे हेक्टरी उत्पादन २५  ते ३५ क्विंटल तर मध्यम कालावधीत तयार होणार्या जातीचे उत्पादन ६५ ते  ७५ क्विंटल आणि उशिरा येणार्या जाती चे उत्पादन ८५ ते ११० क्विंटल येते. शेंगातील दाण्याचे प्रमाण ४० ते ४५ टक्के आसते. 

शनिवार, ३ ऑक्टोबर, २०२६

रब्बी हंगामात मधु मका लागवड कधी करावी याचे योग्य नियोजन व भरघोस उत्पादन कशे मिळवावे

  शेतकरी बांधवांनो रब्बी हंगामात मधु मका (स्वीट कॉर्न) लागवड करणे खुप फायदेशीर ठरले जाते, कारण या काळात पिकावर कीड-रोगांचा प्रादुर्भाव कमी प्रमाणात होतो आणि कणसांची गुणवत्ताही चांगल्या प्रकारे मिळते. 

१. लागवडीचा योग्य कालावधी :

रब्बी मधु मक्याची पेरणी १५ ऑक्टोबर ते १५ नोव्हेंबर या कालावधीत करावी. या कालावधीत  हवामान थंड होऊ लागल्याने मक्याची वाढ चांगल्या पद्धतीने होते. नोव्हेंबरच्या दुसऱ्या आठवड्यानंतर जास्त उशीर केल्यावर थंडीमुळे उगवण क्षमता आणि पिकाच्या वाढीवर परिणाम होतो. 

२. जमीन व पूर्वमशागत :

जमीन: मधु मकासाठी जमीन मध्यम ते भारी, खोल, उत्तम निचऱ्याची आणि सेंद्रिय पदार्थयुक्त जमीन उत्तम असते. नदीकाठची गाळाची जमीन यासाठी अत्यंत सुपीक ठरते. चोपण, अति-आम्ल किंवा क्षारयुक्त आणि दलदलीची जमीन लागवडीसाठी निवडु नाही. जमिनाचा सामू (pH) ६.५ ते ७.५ च्या दरम्यान असावा. 

मशागत: जमिनीची १५-२० सेमी खोल नांगरी करून घ्यावी त्या नंतर २ ते ३ वेळा कुळवाच्या पाळ्या करून द्याव्यात. शेवटच्या पाळीच्या वेळी एकरी ४ ते ५ टन चांगल्या प्रकारे कुजलेले शेणखत किंवा कंपोस्ट खत जमिनीत टाकुन मिसळून घ्यावे. 

३. खत व्यवस्थापन :

मका हे असे पिक आहे.जे अन्नद्रव्ये वेगाने शोषून घेणारे (खादाड) असल्याने याला संतुलित खतांची गरज असते. एकरी सर्वसाधारण खत मात्रा खालील प्रमाणे विभागून द्यावी: 

पेरणीच्या वेळेस (पायाभूत मात्रा): संपूर्ण स्फुरद (Phosphorus), पालाश (Potassium) आणि एकूण नत्राचा (Nitrogen) १/४ भाग द्यावा.

रासायनिक खते: १ बॅग डीएपी (18:46:00) + २५ किलो म्युरेट ऑफ पोटॅश (MOP) + १० किलो झिंक सल्फेट (झिंकच्या कमतरतेमुळे मका पिकाची वाढ खुंटते). 

पेरणी करून घेतल्यानंतर ३० दिवसांनी (गुडघाभर उंचीवर): एकरी ३० किलो युरिया द्यावा.

पेरणी होऊन ४५ ते ५० दिवसांनी (मकाला तुरा येण्याच्या वेळी): परत एकदा एकरी ३० किलो युरिया द्यावा. 

४. रोग आणि कीड व्यवस्थापन :

प्रमुख रोग:

तांबेरा आणि करपा : पानांवर लांबट गोल, भुरकट रंगाचे डाग येतात.

उपाय: पेरणीपूर्वी बियाणांची २ ते २.५ ग्रॅम थायरम किंवा कार्बेन्डाझिम प्रति किलो याप्रमाणे बीजप्रक्रिया करून घ्यावी. प्रादुर्भाव दिसल्यास मॅन्कोझेब (२.५ ग्रॅम/लिटर) किंवा टेब्युकोनॅझोलची फवारणी करावी. 

डाउनी मिल्ड्यू (केवडा): पानांवर पिवळसर पांढऱ्या पट्ट्या दिसु लागतात.

उपाय: मेटॅलॅक्झिल या बुरशीनाशकाची बीजप्रक्रिया आणि फवारणी करून घ्यावी.

प्रमुख कीड:

लष्करी अळी : ही मका पिका वरील सर्वात घातक कीड आहे. ही अळी मक्याचे पोंगे आणि पाने करवडून खाते.

उपाय: पिकाच्या सुरुवातीच्या काळात निंबोळी अर्काची (५%) फवारणी करून घ्यावी. प्रादुर्भाव वाढल्यास एमामेक्टिन बेंझोएट (०.५ ग्रॅम प्रति लिटर) किंवा स्पिनेटोरम या कीटकनाशकाची पोंग्यामध्ये जाईल अशी फवारणी करून घ्यावी.

खोड किडा : अळी खोडात छिद्र करून आतला भाग पोखरून खाते, ज्यामुळे मुख्य पोंगा वाळुन जातो.

उपाय: पेरणी झाल्या नंतर १५ ते २० दिवसांनी कार्बोफ्युरॉन (३ जी) दाणेदार कीटकनाशक प्रति झाड २-३ दाणे याप्रमाणे पोंग्यात टाकावे.

महाराष्ट्रात रब्बी हंगामात लागवडीसाठी आणि बाजारात व्यापाऱ्यांकडून जास्त प्रमाणात मागणी असलेल्या मधु मक्याच्या (स्वीट कॉर्न) टॉप ४ संकरित जाती खालील प्रमाणे आहेत. या जाती कमी कालावधीत जास्त उत्पादन आणि उत्तम गोडवा देतात:

१. शुगर ७५ (Syngenta)

वैशिष्ट्ये: ही महाराष्ट्रातील शेतकरी वर्ग मध्ये आणि व्यापाऱ्यांची सर्वात लोकप्रिय आणि खात्रीची जात आहे.

कालावधी: ७५ ते ८० दिवसा मध्ये कणीस काढणीसाठी तयार होते.

फायदे: या जातीचे कणीस आकाराने मोठे (८ ते ८.५ इंच) असते आणि शेवटच्या टोकापर्यंत दाणे गच्च भरलेले असतात. दाणे आकर्षक पिवळसर रंगाचे आणि अत्यंत गोड असतात, ज्यामुळे बाजारात याला सर्वाधिक भाव आसतो. 

२. जॅस्मिन सीपी स्वीट २ 

वैशिष्ट्ये: ही जात अतिशय वेगाने वाढणारी आणि कमी दिवसात येणारी जात आहे.

कालावधी: ६५ ते ७० दिवसांत काढणीसाठी तयार होते.

फायदे: कमी दिवसात पैसा मिळवून देणारी जात असल्यामुळे रब्बी हंगामात थंडी वाढण्यापूर्वी ही जात काढणीला येऊ शकते. कणीस आकर्षक आणि वजनाला भारी भरत असते. 

३. बायोसीड ४०४३ 

वैशिष्ट्ये: या जातीचे वैशिष्ट्ये म्हणजे रोगप्रतिकारक शक्ती आणि झाडांची शारीरिक वाढ अत्यंत मजबूत असते.

कालावधी: ७० ते ७५ दिवस.

फायदे: लांब पल्ल्याच्या वाहतुकीसाठी ही जात सर्वात जास्त चांगली मानली जाते. याचे दाणे रसरशीत आणि गोड असतात आणि बाजारातील मागणीनुसार कणसाचा आकार एकसारखा असतो. 

४. मिठास 

वैशिष्ट्ये: नावाप्रमाणेच या जातीमध्ये गोडव्याचे प्रमाण चांगले असते.

कालावधी: ७५ ते ८० दिवस.

फायदे: दाण्यांचा रंग गडद सोनेरी पिवळसर असतो. बाजारात किरकोळ विक्रीसाठी आणि घरगुती वापरासाठी या जातीच्या मक्याला ग्राहक जास्त  प्रमाणात पसंत करतात. 



कापूस उत्पादक शेतकरी बांधवांनो आयात शुल्क मुदतवाढीमुळे कापसाचे भाव कोसळणार की वाढणार?

 शेतकरी बांधवांनो केंद्र सरकारने कापूस आयातीवरील शुल्कमुक्तीला अजून तरी अधिकृतपणे लेखी मुदतवाढ दिलेली नाही, पण वस्त्रोद्योगाच्या मागणीनंतर स...