शनिवार, २९ ऑगस्ट, २०२६

सीताफळ लागवड माहिती २०२६: कमी पाण्यात लाखो रुपयांची कमाई; जाणून घ्या सीताफळ लागवडीचे आधुनिक तंत्रज्ञान

शेतकरी बांधवांनो, बदलत्या हवामानात आणि कमी पाऊस असणाऱ्या भागात कोणती शेती करावी, असा प्रश्न अनेक शेतकऱ्यांना पडतो. अशा वेळी 'सीताफळ लागवड' हा एक उत्तम आणि फायदेशीर पर्याय ठरतो. सीताफळाच्या झाडाला जास्त पाण्याची गरज नसते आणि या पिकावर जंगली प्राणी किंवा शेळ्या-मेंढ्याही तोंड मारत नाहीत.

एकदा लागवड केली की वर्षानुवर्षे यातून शाश्वत उत्पन्न मिळते. आज आपण या पोस्टमध्ये सीताफळाच्या प्रगत जाती, लागवडीची योग्य पद्धत आणि खत व्यवस्थापनाची संपूर्ण माहिती पाहणार आहोत.”

१. जमिनीची निवड आणि हवामान

जमीन: सीताफळ हे अत्यंत काटक पीक असून उथळ, हलक्या, मुरमाड किंवा डोंगरउताराच्या जमिनीतही उत्तम तग धरते. जमिनीचा सामू (pH) ५.५ ते ८.५ च्या दरम्यान असावा.

पाण्याचा निचरा: जमिनीमध्ये पाणी साचून राहू नये; पाण्याचा चांगला निचरा होणारी जमीन निवडावी.

हवामान: उष्ण आणि कोरडे हवामान (३० ते ४०° सेल्सिअस तापमान) या पिकासाठी उत्तम मानले जाते. 

२. लागवड पद्धत आणि सुधारित जाती

सुधारित जाती: लागवडीसाठी बाळानगर, फुले पुरंदर, एन.एम.के. गोल्ड (NMK Gold), अर्का सहान, आणि फुले जानकी या जातींना मोठी मागणी आहे.

अंतर व खड्डे: हलक्या जमिनीत ४×४ मीटर तर मध्यम किंवा चांगल्या जमिनीत ५×५ मीटर अंतरावर लागवड करावी. यासाठी पावसाळ्यापूर्वी ४५×४५×४५ सेंमी आकाराचे खड्डे तयार करावेत. 

खड्डे भरणे: प्रत्येक खड्ड्यात १५ ते २० किलो चांगले कुजलेले शेणखत, २ किलो निंबोळी पेंड आणि माती मिसळून खड्डे भरून घ्यावेत. पावसाळ्याच्या सुरुवातीला कलमे किंवा रोपांची लागवड करावी.

( खत व्यवस्थापन)🌱

सेंद्रिय खते: प्रति वर्ष प्रति झाड साधारण ३० ते ५० किलो शेणखत किंवा गांडूळ खत द्यावे.

रासायनिक खते: पूर्ण वाढलेल्या झाडाला दरवर्षी २५० ग्रॅम नत्र, १२५ ग्रॅम स्फुरद आणि १२५ ग्रॅम पालाश द्यावे. ही खतांची मात्रा पावसाळा सुरू होताना विभागून द्यावी. 

४. रोग व कीड व्यवस्थापन🐛🐞

पिठ्या ढेकूण (Mealy Bug): हा सीताफळावरील प्रमुख कीटक आहे जो फळांमधील रस शोषून घेतो. याच्या नियंत्रणासाठी झाडाच्या खोडाला ग्रीस पट्टी किंवा प्लास्टिक पट्टी बांधावी. प्रादुर्भाव वाढल्यास निंबोळी अर्काची किंवा शिफारसीत कीटकनाशकाची फवारणी करावी.

फळ कुजणे व ठिपके: पावसाळ्यात बुरशीमुळे फळे काळी पडून कुजतात. याच्या प्रतिबंधासाठी बोर्डो मिश्रण (१%) किंवा योग्य बुरशीनाशकाची फवारणी करावी. 

छाटणी (Pruning): दरवर्षी मे अखेर ते जूनच्या पहिल्या आठवड्यात सुकलेल्या व रोगट फांद्यांची हलकी छाटणी करणे गरजेचे आहे, ज्यामुळे नवीन फुटीवर दर्जेदार फळे येतात. 

५. लागवडीचा खर्च आणि नफा

एकरी खर्च: पहिल्या वर्षी खड्डे घेणे, सुधारित कलमे खरेदी करणे, ठिबक सिंचन आणि मजुरी असा एकूण खर्च ₹४०,००० ते ₹६०,००० पर्यंत येतो. त्यानंतरच्या वर्षांत फक्त खते आणि फवारणीचा खर्च (₹१०,००० - ₹१५,०००) येतो.

उत्पादन: कलमी झाडांना तिसऱ्या किंवा चौथ्या वर्षापासून व्यावसायिक उत्पादन सुरू होते. एका एकरातून साधारण ३० ते ४० क्विंटल (योग्य व्यवस्थापनात ८ ते १० टनांपर्यंत) उत्पादन मिळू शकते. 

( शासकीय अनुदान व विमा योजना)

भाऊसाहेब फुंडकर फळबाग लागवड योजना: महाराष्ट्र शासनाच्या कृषी विभागामार्फत या योजनेंतर्गत सीताफळ लागवडीसाठी १००% पर्यंत अनुदान दिले जाते. यामध्ये खड्डे खणणे, कलमे, खते आणि ३ वर्षांच्या संगोपनाच्या खर्चाचा टप्प्याटप्प्याने समावेश असतो.

महाडीबीटी (MahaDBT) पोर्टल: शेतकरी या अनुदानाचा लाभ घेण्यासाठी सरकारच्या अधिकृत MahaDBT Portal वर ऑनलाईन अर्ज करू शकतात.

हवामानावर आधारित फलपीक विमा: सीताफळ बागेचे अवकाळी पाऊस किंवा इतर हवामान धोक्यांपासून संरक्षण करण्यासाठी शासनाची विमा योजना देखील लागू आहे, ज्याचा लाभ ३ वर्षे पूर्ण झालेल्या बागेला मिळतो. 

गुरुवार, २७ ऑगस्ट, २०२६

टोमॅटो लागवड कशी करावी आणी कधी करावी याची माहिती रोग व उपाय याची माहिती

“शेतकरी बांधवांनो, भाजीपाल्यामध्ये 'टोमॅटो' हे एक असे पीक आहे ज्याला बाजारात वर्षभर मागणी असते. योग्य नियोजन आणि आधुनिक तंत्रज्ञानाचा वापर केला, तर टोमॅटोच्या पिकातून शेतकरी कमी दिवसांत लाखो रुपयांचे उत्पन्न मिळवू शकतात.
परंतु, बऱ्याचदा योग्य माहिती नसल्यामुळे रोग-किडींचा प्रादुर्भाव होतो आणि नुकसान सोसावे लागते. म्हणूनच, आज आपण या पोस्टमध्ये टोमॅटोची लागवड कधी करावी, जमिनीची तयारी कशी करावी आणि भरघोस उत्पादनासाठी कोणते खत व्यवस्थापन करावे, याची सविस्तर माहिती पाहणार आहोत.”

१. हवामान आणि जमीन निवड

हवामान: टोमॅटो पिकासाठी २० ते २८ अंश सेल्सिअस तापमान उत्तम मानले जाते. जास्त तापमान किंवा अति थंडीमुळे फूलगळ होते.

जमीन: मध्यम ते भारी, उत्तम निचऱ्याची आणि सेंद्रिय पदार्थ असलेली लोम (गाळाची) किंवा काळी कसदार जमीन निवडावी.

सामू (pH): जमिनीचा सामू ६.० ते ७.० च्या दरम्यान असावा. पाणी साठून राहणाऱ्या चोपण किंवा दलदलीच्या जमिनीत लागवड करू नये.

२. सुधारीत आणि प्रगत जाती: (कृषी विद्यापीठांनी विकसित केलेल्या किंवा बाजारातील चांगल्या वाणाची नावे): पुसा रूबी, धनश्री,भाग्यश्री किंवा खाजगी कंपन्याची नामांकित हायब्रीड वाण( उदा.अभिलाषा, साहो इ.)

३. लागवड पद्धत आणि अंतर

रोपवाटिका: प्रथम गादीवाफ्यावर बियाणे पेरून २५ ते ३० दिवसांत निरोगी रोपे तयार करावीत.

लागवड पद्धत: रोपांची लागवड नेहमी सरी-वरंब्यावर किंवा मल्चिंग पेपर व ठिबक सिंचनाचा वापर करून गादीवाफ्यावर (Raised Beds) करावी.

अंतर: दोन ओळींमधील अंतर ४ ते ५ फूट आणि दोन रोपांमधील अंतर १.५ ते २ फूट ठेवावे (जातीनुसार बदलू शकते).

४. खत व्यवस्थापन (Fertilizer Management)

टोमॅटो पिकाला मोठ्या प्रमाणात अन्नद्रव्यांची गरज असते:

लागवडीपूर्वी: एकरी १० ते १२ टन चांगले कुजलेले शेणखत किंवा कंपोस्ट खत जमिनीत मिसळावे.

पायाभूत डोस (Basal Dose): लागवडीच्या वेळी एकरी ५० किलो नत्र (N), ५० किलो स्फुरद (P), आणि ५० किलो पालाश (K) द्यावे.

वरखते: लागवडीनंतर ३० दिवसांनी आणि नऊ ते दहा आठवड्यांनी ५० किलो नत्र दोन हप्त्यांत विभागून द्यावे.

सूक्ष्म अन्नद्रव्ये: फुलधारणा आणि फळधारणेच्या काळात कॅल्शियम, बोराॉन आणि मॅग्नेशियमची फवारणी करावी, ज्यामुळे फळे तडकण्याचे प्रमाण कमी होते. 

 ५. महत्त्वाचे रोग आणि त्यांचे व्यवस्थापन

रोगाचे नाव लक्षणे नियंत्रण उपाय

मर रोग (Damping off) रोपवाटिकेत लहान रोपे कोलमडतात आणि मरतात. बियाण्याला ट्रायकोडर्मा किंवा कार्बेंडाझिमची बीजप्रक्रिया करावी.

करपा (Early/Late Blight) पानांवर तांबडे, काळे गोल ठिपके पडतात व पाने वाळतात. मँकोझेब (२.५ ग्रॅम) किंवा कॉपर ऑक्सिक्लोराईड (३ ग्रॅम) प्रति लीटर पाण्यात मिसळून फवारावे.

पर्णगुच्छ/तांबरा (Leaf Curl/Thrips) पाने आकुंचन पावतात, चुरडा-मुरडा होतो. हा विषाणूजन्य रोग पांढऱ्या माशीमुळे पसरतो. पांढरी माशी आणि फुलकिड्यांच्या नियंत्रणासाठी इमिडाक्लोप्रिड किंवा असिटामिप्रीडची फवारणी करावी. पिवळे चिकट सापळे लावावेत.

६. कीड व्यवस्थापन

फळ पोखरणारी अळी: ही अळी फळांना छिद्र पाडून आतला गर खाते.

उपाय: शेतात एकरी ५ ते ६ कामगंध सापळे (Pheromone Traps) लावावेत. प्रादुर्भाव वाढल्यास स्पिनोसॅड किंवा कोराजेनची फवारणी करावी.

नागाळी (Leaf Miner): पानाच्या आत नागमोडी रेषा तयार होतात.

उपाय: निंबोळी अर्काची (५%) फवारणी करावी.

७. इतर महत्त्वाच्या टिप्स

सपोर्ट देणे (Staking): टोमॅटोच्या वेलवर्गीय आणि उंच वाढणाऱ्या जातींना बांबू आणि सुतळीच्या साहाय्याने आधार देणे आवश्यक आहे. यामुळे फळे माती व पाण्याचा संपर्क टाळून सडण्यापासून वाचतात.

पाणी व्यवस्थापन: ठिबक सिंचनाचा वापर करावा. फळधारणेच्या काळात पाण्याचा ताण पडू देऊ नये, अन्यथा फळे तडकतात

 (मल्चिंग आणि ठिबक सिंचन पध्दत)

 मल्चिंग पेपर आणि ठिबक सिंचन (Drip Irrigation) पद्धतीचा वापर करून टोमॅटोची लागवड केल्यास उत्पादनात ३० ते ४० टक्क्यांपर्यंत वाढ होते, पाण्याची बचत होते आणि तणांचा प्रादुर्भाव पूर्णपणे रोखला जातो.

या आधुनिक पद्धतीचे नियोजन खालीलप्रमाणे करावे:

१. गादीवाफे (Raised Beds) तयार करणे

सर्वप्रथम जमीन उभी-आडवी नांगरून भुसभुशीत करून घ्यावी.

जमिनीच्या उतारानुसार ३ ते ४ फूट रुंद, १ फूट उंच आणि दोन गादीवाफ्यांमध्ये २ फूट अंतर (चालण्यासाठी व हवेसाठी) ठेवून वाफे तयार करावेत.

गादीवाफे तयार करतानाच आधी सांगितलेला रासायनिक खतांचा पायाभूत डोस (Basal Dose) आणि शेणखत मातीत चांगला मिसळून घ्यावा.

२. ठिबक सिंचनाची मांडणी (Drip Installation)

गादीवाफा तयार झाल्यानंतर त्याच्या अगदी मध्यभागी १६ मिमी व्यासाची ठिबकची नळी (Lateral Inline) अंथरावी.

टोमॅटोसाठी ४० सेंमी किंवा ५० सेंमी अंतरावर ड्रिपर (Toद्धर) असलेली नळी योग्य ठरते.

मल्चिंग पेपर टाकण्यापूर्वी ठिबक संच चालू करून सर्व नळ्यांमधून पाणी व्यवस्थित चालते आहे की नाही आणि गळती (Leakage) नाही ना, याची खात्री करून घ्यावी.

 ३. मल्चिंग पेपरची निवड आणि अंथरण्याची पद्धत

पेपरची जाडी: टोमॅटो पिकासाठी २५ ते ३० मायक्रॉन जाडीचा मल्चिंग पेपर वापरावा.

रंग: नेहमी वरच्या बाजूने चंदेरी (Silver) आणि खालच्या बाजूने काळा असलेला पेपर निवडावा. चंदेरी रंग सूर्यप्रकाश परावर्तित करतो, ज्यामुळे किडी (उदा. पांढरी माशी, थ्रिप्स) पिकावर येत नाहीत आणि काळा रंग जमिनीत अंधार ठेवून तण उगवू देत नाही.

पेपर अंथरणे: पेपर गादीवाफ्यावर दोन्ही बाजूंनी व्यवस्थित ताणून घ्यावा आणि त्याच्या कडा मातीने घट्ट दाबून घ्याव्यात, जेणेकरून तो वाऱ्याने उडणार नाही.

४. छिद्रे पाडणे आणि लागवड

वाफ्यावरील ठिबकच्या ड्रिपरच्या (पाण्याच्या ठिकाणाच्या) बाजूला २ ते २.५ इंचाचे छिद्र पाडावे. यासाठी बाजारात मिळणारे होल मेकर किंवा गरम लोखंडी डबा वापरता येतो.

दोन छिद्रांमधील अंतर दीड ते दोन फूट ठेवावे. तुम्ही झिझॅग (सलग एका रेषेत न घेता क्रॉस) पद्धतीने छिद्रे पाडू शकता.

छिद्र पाडल्यानंतर ठिबक चालू करून जमीन ओली करावी आणि वाफसा आल्यावर सायंकाळच्या वेळी निरोगी रोपांची लागवड करावी.

५. ठिबकद्वारे खत व्यवस्थापन (Fertigation Schedule)

मल्चिंग आणि ठिबक असल्यामुळे पाण्यात विरघळणारी खते (Water Soluble Fertilizers) थेट मुळांना देता येतात. यामुळे खतांची १००% कार्यक्षमता मिळते:

लागवडीनंतर १ ते १५ दिवस: मुळांच्या वाढीसाठी १९:१९:१९ हे खत २ ते ३ किलो प्रति एकर याप्रमाणे दर ४ दिवसांनी ठिबकद्वारे द्यावे.

१६ ते ४० दिवस (शाकीय वाढ): १२:६१:०० (फॉस्फरिक ऍसिडसह) ३ किलो प्रति एकर द्यावे, ज्यामुळे फुटवे चांगले निघतात.

४१ ते ६० दिवस (फुलधारणा काळ): ०:५२:३४ ४ किलो आणि त्यासोबत कॅल्शियम नायट्रेट व बोरॉन द्यावे. यामुळे फुलांची गळती थांबते.

६१ दिवसांनंतर (फळ फुगवणीचा काळ): फळांचा आकार आणि चमक वाढवण्यासाठी १३:००:४५ किंवा ००:००:५० (पोटॅशियम सल्फेट) ४ ते ५ किलो प्रति एकर ५ दिवसांच्या अंतराने द्यावे.

मल्चिंग आणि ठिबकचे फायदे:

८०% तण नियंत्रण: काळ्या रंगामुळे वाफ्यावर गवत उगवत नाही, निंदणीचा खर्च वाचतो.

५०% पाण्याची बचत: पाण्याचे बाष्पीभवन होत नाही, मुळापाशी कायम ओलावा (वाफसा) राहतो.

दर्जेदार फळे: जमिनीतील ओलावा टिकून राहिल्याने आणि कॅल्शियम व्यवस्थित मिळाल्याने टोमॅटो तडकण्याचे प्रमाण पूर्णपणे थांबते.

मंगळवार, २५ ऑगस्ट, २०२६

टरबूज लागवड कशी करावी व जमीन कशी निवडावी टरबूजाची कोणती जातं लागवडीसाठी चागंली याची सविस्तर माहिती

शेतकरी बांधवांनो, उन्हाळा सुरू झाला की बाजारात सर्वात जास्त मागणी असते ती म्हणजे 'टरबूज' (Watermelon) या फळाला. टरबूज हे कमी कालावधीत म्हणजेच साधारण ३ महिन्यांत (९० ते १०० दिवस) शेतकऱ्याला लाखो रुपयांची कमाई करून देणारे नगदी पीक आहे.

पण बऱ्याचदा फळांना चांगली साईझ न मिळणे, फळे तडकणे किंवा रोगांमुळे पूर्ण पीक वाया जाणे अशा समस्या येतात. म्हणूनच, आज आपण टरबूज लागवडीची संपूर्ण आधुनिक पद्धत आणि योग्य नियोजन पाहणार आहोत, जेणेकरून तुम्हाला विक्रमी उत्पादन मिळेल.”

१. लागवडीचा काळ (कधी लागवड करावी?)

उन्हाळी हंगाम: १५ डिसेंबर ते १५ फेब्रुवारी हा काळ टरबूज लागवडीसाठी सर्वोत्तम मानला जातो.

नदीपात्रातील लागवड: काही भागात ऑक्टोबर-नोव्हेंबरमध्येही लागवड केली जाते.

२. जमीन आणि पूर्वमशागत

जमीन: टरबुजासाठी मध्यम ते भारी, उत्तम निचऱ्याची पशू किंवा गाळाची जमीन निवडावी. जमिनीचा सामू (pH) ५.५ ते ७ च्या दरम्यान असावा.

मशागत: जमीन उभी-आडवी नांगरून, कुळवून भुसभुशीत करावी. नांगरणीच्या वेळी हेक्टरी शेणखत मिसळावे.

३. सुधारित जाती (कोणती जात चांगली?)

बाजारपेठेत सध्या जास्त मागणी असलेल्या काही प्रमुख जाती:

शुगर बेबी: गोल, गडद हिरव्या रंगाची आणि अतिशय गोड जात.

अर्का माणिक: लंबगोड, फिक्कट हिरव्या रंगावर गडद पट्टे असलेली आणि वाहतुकीसाठी उत्तम जात.

कलिंगड (किरण/सरस्वती): खाजगी कंपन्यांचे नामांकित वाण (उदा. सागर, नामांकित हायब्रीड जाती), ज्यांना बाजारात मोठी मागणी असते.

४. खत व्यवस्थापन

बेड तयार करताना (पायाभूत खत): लागवडीपूर्वी प्रति एकरी १० ते १५ गाड्या चांगले कुजलेले शेणखत द्यावे. रासायनिक खतांमध्ये प्रति एकरी ५० किलो डीएपी (DAP), ५० किलो म्युरेट ऑफ पोटॅश (MOP) आणि १० किलो दाणेदार गंधक द्यावे.

नत्र खत: लागवडीनंतर २० ते २५ दिवसांनी नत्र खताचा (युरिया) २५ किलोचा पहिला हप्ता आणि फुलं लागताना दुसरा हप्ता द्यावा.

५. लागवडीची पद्धत: ठिबक सिंचन की सरी पद्धत?

टरबुजाची लागवड ठिबक सिंचन (Drip Irrigation) आणि मल्चिंग पेपर चा वापर करून गादीवाफा (बेड) पद्धतीवर करणे अत्यंत फायदेशीर ठरते.

दोन्ही पद्धतींमधील फरक खालीलप्रमाणे आहे:

 (वैशिष्ट्य): पाण्याची बचत (ठिबक व मल्चिंग पध्दत):  ५०% ते ६०% पाण्याची बचत होते. (सरी पध्दत): पाण्याचा अपव्यय जास्त होतो.

 (वैशिष्ट्य): खत व्यवस्थापन (ठिबक व मल्चिंग पध्दत): विद्राव्य खते थेट मुळापाशी देता येतात (फर्टिगेशन). (सरी पध्दत): खते वाहून जाण्याची शक्यता असते.

 (वैशिष्ट्य): तण नियंत्रण  (ठिबक व मल्चिंग पध्दत):मल्चिंगमुळे तण उगवत नाही, मजुरी खर्च वाचतो. (सरी पध्दत):वारंवार खुरपणी करावी लागते.

(वैशिष्ट्य) :उत्पादन व गुणवत्ता (ठिबक व मल्चिंग पध्दत):फळांचा दर्जा उत्तम राहतो, उत्पादन ३०-४०% वाढते. (सरी पध्दत): फळे मातीच्या संपर्कात आल्याने सडण्याची भीती असते.

लागवडीचे अंतर: बेड पद्धतीमध्ये दोन बेडमधील अंतर ५ ते ६ फूट ठेवावे आणि बेडवर दोन रोपांमधील अंतर २ फूट ठेवावे.

रविवार, २३ ऑगस्ट, २०२६

खरबूज लागवड कशी करावी ठीबक सिंचन व सरीवर चांगली या दोन्ही पद्धतीची सविस्तर माहिती

  खरबूज लागवड उन्हाळा हंगामात जानेवारी ते फेब्रुवारी दरम्यान करावी. या पिकाला कोरडे आणि उष्ण हवामान चांगले मानवते.

खरीप किंवा हिवाळ्यात लागवड केल्यास रोगांचा प्रादुर्भाव वाढतो आणि फळांची गोडी कमी होते. खाली खरबूज लागवडीचे सविस्तर व्यवस्थापन दिले आहे:

१. जमीन आणि पूर्वमशागत

जमिनीचा प्रकार: खरबुजासाठी मध्यम ते भारी, उत्तम निचऱ्याची गाळाची किंवा सुपीक जमीन निवडावी.

सामू (pH): जमिनीचा सामू ६.० ते ७.५ च्या दरम्यान असावा.

मशागत: जमीन १-२ वेळा खोल नांगरून, कुळवाच्या पाळ्या देऊन भुसभुशीत करावी.

लागवड पद्धत: ४ ते ५ फूट अंतरावर सऱ्या पाडून घ्याव्यात किंवा गादीवाफ्यावर (Raised Bed) लागवड करावी.

२. खत व्यवस्थापन

भरघोस उत्पादनासाठी आणि दर्जेदार फळांसाठी योग्य वेळी खते देणे गरजेचे आहे:

सेंद्रिय खत: पूर्वमशागतीवेळी प्रति एकरी १० ते १२ टन चांगले कुजलेले शेणखत जमिनीत मिसळावे.

पायाभूत खत (Basal Dose): लागवडीच्या वेळी प्रति एकरी ३2 किलो नत्र (N), २४ किलो स्फुरद (P), आणि २४ किलो पालाश (K) द्यावे.

वरखत: लागवडीनंतर ३० दिवसांनी प्रति एकरी १६ किलो नत्र पुन्हा द्यावे. जर ठिबक सिंचन असेल, तर पाण्यात विरघळणारी खते (उदा. १९:१९:१९, १२:६१:०, ०:०:५०) टप्प्याटप्प्याने द्यावीत.

३. रोग व कीड व्यवस्थापन

खरबूज पिकावर प्रामुख्याने खालील रोग आणि किडींचा प्रादुर्भाव होतो:

रोग / कीड लक्षणे नियंत्रण उपाय

१ भुरी (Powdery Mildew) पानाच्या दोन्ही बाजूंवर पांढरी पिठासारखी बुरशी वाढते.उपाय :डायनेथॉन किंवा पाण्यात विरघळणारे गंधक (८०% WP) फवारावे.

२. केवडा (Downy Mildew) पानाच्या वरच्या बाजूला पिवळे कोनीय ठिपके पडतात. उपाय : मँकोझेब किंवा मेटॅलॅक्सिल युक्त बुरशीनाशकाची फवारणी करावी.

३.मर रोग (Fusarium Wilt) झाड अचानक सुकते आणि वाळून मरते. उपाय: लागवडीपूर्वी बीजप्रक्रिया करावी आणि कॉपर ऑक्सिक्लोराईडचे ड्रेंचिंग करावे.

४.फळमाशी (Fruit Fly) माशी फळात अंडी घालते, ज्यामुळे फळे सडतात उपाय: शेतात फेरोमोन ट्रॅप (कामगंध सापळे) लावावेत.

५.मावा आणि तुडतुडे पानांतील रस शोषतात, ज्यामुळे पाने आकसतात. उपाय:डायमेथोएट किंवा इमिडाक्लोप्रिड या कीटकनाशकांची फवारणी करावी.

४. पाण्याचे नियोजन

हलकी जमीन: उन्हाळ्यात दर ५ ते ६ दिवसांनी पाणी द्यावे.

भारी जमीन: दर ८ ते १० दिवसांनी पाण्याच्या पाळ्या द्याव्यात.

काळजी: फळे पिकण्याच्या अवस्थेत असताना पाणी देणे कमी करावे. जास्त पाणी दिल्यास फळे तडकतात आणि फळांमधील साखरेचे प्रमाण (गोडी) कमी होते 

(ठिबक सिंचन पध्दत)

खरबूज लागवड ठिबक सिंचन आणि मल्चिंग पेपरचा वापर करून केल्यास उत्पादनात ३० ते ४०% वाढ होते आणि फळांची गुणवत्ता उत्कृष्ट मिळते. ठिबक सिंचनावर लागवड करण्यासाठी खालील तंत्रज्ञानाचा वापर करावा:

१. बेड तयार करणे (गादीवाफे)

बेडचा आकार: बेडची रुंदी ३ ते ३.५ फूट, उंची १ फूट ठेवावी. दोन बेडच्या मधोमध २ ते २.५ फूट अंतर (चालण्यासाठी आणि मशागतीसाठी) ठेवावे.

बेडमधील अंतर: एका बेडच्या मध्यापासून दुसऱ्या बेडच्या मध्यापर्यंतचे अंतर ५ ते ६ फूट असावे.

२. ठिबक लॅटरल आणि मल्चिंग पेपर मांडणी

ठिबक नळी (Lateral): बेड तयार झाल्यावर त्यावर मधोमध १६ मिमी ची ठिबक लॅटरल अंथरून घ्यावी. इनलाईन ठिबक असेल तर दोन ड्रिपरमधील अंतर ३० ते ४० सेंमी असावे.

मल्चिंग पेपर: गादीवाफ्यावर २5 ते ३० मायक्रॉन जाडीचा आणि ४ फूट रुंदीचा मल्चिंग पेपर वापरावा. पेपरचा चंदेरी (Silver) भाग वर आणि काळा भाग जमिनीच्या बाजूला असावा. पेपरच्या कडा मातीने व्यवस्थित दाबून घ्याव्यात.

छिद्रे पाडणे: मल्चिंग पेपरवर जिथे ड्रिपर (पाणी पडण्याची जागा) आहे, तिथे जिझझॅग (त्रिकोणी) पद्धतीने किंवा एका रेषेत २ ते २.५ इंचाचे होल पाडून घ्यावेत. दोन रोपांतील अंतर १.५ ते २ फूट ठेवावे.

३. पाणी देण्याचे नियोजन (Irrigation Schedule)

ठिबक सिंचनामुळे मुळांच्या कार्यकक्षेत सतत ओलावा राहतो. हवामानानुसार पाणी देण्याची वेळ बदलावी:

सुरुवातीची अवस्था (१ ते १५ दिवस): दररोज किंवा एक दिवसाआड २० ते ३० मिनिटे ठिबक चालवावे.

शाकीय वाढ आणि वेल वाढणे (१६ ते ३5 दिवस): दररोज ४५ मिनिटे ते १ तास पाणी द्यावे.

फूल आणि फळ धारणा अवस्था (३६ ते ६० दिवस): या काळात पाण्याची गरज सर्वाधिक असते. दररोज १ ते १.५ तास पाणी द्यावे.

फळ फुगवणी आणि पक्वता अवस्था (६० दिवसांनंतर): पाण्याचे प्रमाण कमी करावे (दररोज ३० ते ४५ मिनिटे). फळ काढणीच्या ५ ते ८ दिवस आधी पाणी पूर्णपणे बंद करावे, ज्यामुळे फळाला चांगली गोडी ( Sugar) येते आणि फळे तडकत नाहीत.

४. विद्राव्य खत व्यवस्थापन (Fertigation Schedule)

ठिबकद्वारे द्यावयाची खते (प्रति एकरी) खालीलप्रमाणे टप्प्याटप्प्याने विभागून द्यावीत:

पिकाची अवस्था (दिवस) खताचा प्रकार रोजची किंवा आठवड्याची मात्रा (प्रति एकर) फायदा

रोपे स्थिरावणे (५ ते १५ दिवस) 19:19:19 ४ किलो प्रति आठवडा (एकूण २ वेळा) मुळांची आणि सुरुवातीची वाढ मजबूत होते.

वेल वाढणे (१६ ते ३० दिवस) 12:61:00 + मायक्रोन्युट्रिएंट्स ५ किलो प्रति आठवडा + ५०० ग्रॅम सूक्ष्म अन्नद्रव्ये फुटवे जास्त येतात आणि वेलाला ताकद मिळते.

फुलकळी लागणे (३१ ते ४५ दिवस) 0:52:34 + बोरॉन५ किलो प्रति आठवडा + २५० ग्रॅम बोरॉन कळी गळत नाही आणि फळधारणा चांगली होते.

फळ फुगवणे (४६ ६५ दिवस) 13:0:45 किंवा 0:0:50 ६ किलो प्रति आठवडा (२ ते ३ वेळा) फळाचा आकार वाढतो आणि वजन भरते.

फळ पक्व होणे (६६ दिवसांनंतर) 0:0:50 + कॅल्शियम नायट्रेट ४ किलो (काढणीच्या १० दिवस आधी देणे बंद करावे) फळाला आकर्षक रंग येतो, गोडी वाढते आणि टिकवणक्षमता सुधारते   महत्वाच्या टिप्स:

१. खते नेहमी सकाळी किंवा संध्याकाळी ठिबक संच १० ते १५ मिनिटे चालवून ओलावा निर्माण झाल्यावरच सोडावीत.

२. खते सोडून झाल्यावर पुन्हा १० मिनिटे ठिबक साधे पाणी सोडून स्वच्छ करावे, जेणेकरून नळ्या चोक-अप होणार नाहीत.

शुक्रवार, २१ ऑगस्ट, २०२६

ऊस लागवड माहिती २०२६: एकरी १०० टन उसाचे उत्पादन घेण्यासाठी आधुनिक लागवड पद्धत, खत आणि पाणी व्यवस्थापन!

शेतकरी बांधवांनो, महाराष्ट्रात उसाची शेती मोठ्या प्रमाणावर केली जाते. अनेक शेतकरी पारंपारिक पद्धतीने ऊस लावतात, त्यामुळे त्यांना एकरी ३० ते ४० टनांपेक्षा जास्त उत्पादन मिळत नाही. परंतु, जर आपण योग्य नियोजन, आधुनिक तंत्रज्ञान आणि खतांचे अचूक वेळापत्रक पाळले, तर उसाचे एकरी १०० टनांपर्यंत विक्रमी उत्पादन घेणे सहज शक्य आहे.

आज आपण या पोस्टमध्ये ऊस लागवडीची योग्य वेळ, उसाच्या प्रगत जाती, बेणेप्रक्रिया आणि हुमणी सारख्या किडींपासून पिकाचा बचाव कसा करायचा, याची संपूर्ण माहिती पाहणार आहोत.”

ऊस लागवडीसाठी कांडी पद्धतीपेक्षा रोप लागवड आणि पाण्यासाठी सरी पद्धतीपेक्षा ठिबक सिंचन (ड्रीप) पद्धत अधिक फायदेशीर ठरते.

खाली ऊस लागवड, रोग नियंत्रण आणि खत व्यवस्थापनाची संपूर्ण माहिती सोप्या भाषेत दिली आहे.

१. रोप लागवड की कांडी लागवड? (निवड: रोप लागवड)

वैशिष्ट्ये रोप लागवड (Trays/Nursery) कांडी लागवड (पारंपारिक)

उत्पादन १५ ते २०% जास्त उत्पादन मिळते. रोप लागवडीपेक्षा कमी उत्पादन मिळते.

उगवण क्षमता १००% उगवण होते, नांग्या पडत नाहीत. ८०-८५% उगवण होते, नांग्या भराव्या लागतात.

बियाणे बचत एकरी फक्त ४,००० ते ५,००० रोपे लागतात. एकरी २५,००० ते ३०,००० कांड्या लागतात.

कालावधी पिकाचा शेतातील १ महिना वाचतो. उगवणीसाठी २५ ते ३० दिवस जास्त लागतात.

सल्ला: उत्तम उत्पादनासाठी को-८६०३२ किंवा को-एम-०२६५ या जातींची रोप पद्धतीनेच लागवड करावी.

२. ठिबक (ड्रीप) की सरी पद्धत? (निवड: ठिबक सिंचन)

ठिबक सिंचन (ड्रीप) चे फायदे:

पाण्याची ५० ते ६०% बचत होते आणि ऊसाची वाढ जोमदार होते.

खते थेट मुळांपर्यंत (व्हेंट्युरीद्वारे) देता येत असल्यामुळे खतांची २५ ते ३०% बचत होते.

तणांचा प्रादुर्भाव कमी होतो आणि जमीन चोपण किंवा खारवट होत नाही.

सरी पद्धत कधी वापरावी?: जर तुमच्याकडे मुबलक पाणी असेल आणि ड्रीपचा सुरुवातीचा खर्च परवडणारा नसेल, तरच सरी पद्धत वापरावी. परंतु यामध्ये पाणी आणि खते वाया जाण्याचे प्रमाण जास्त असते.

३. खत व्यवस्थापन (Fertilizer Management)

ऊसाला संतुलित खत देणे गरजेचे आहे. ड्रीप असल्यास 'नत्र, स्फुरद, पालाश' पाण्यातून विरघळणारी खते (Water Soluble) द्यावीत. कोरड्या पद्धतीसाठी खालीलप्रमाणे डोस द्यावा:

लागवडीच्या वेळी: १ बॅग युरिया + ३ बॅग सिंगल सुपर फॉस्फेट (SSP) + १ बॅग म्युरेट ऑफ पोटॅश (MOP).

लागवडीनंतर ६ ते ८ आठवड्यांनी: १ बॅग युरिया.

मोठी बांधणी करताना (४ थ्या महिन्यात): २ बॅग युरिया + २ बॅग १०:२६:२६ + १ बॅग पोटॅश + २५ किलो फेरस व झिंक सल्फेट.

४. प्रमुख रोग व त्यांचे व्यवस्थापन

१. हुमणी अळी (White Grub):

लक्षणे: मुळे खाल्ल्यामुळे ऊस वाळतो.

उपाय: लागवडीच्या वेळी शेतात मेटारायझियम अ‍ॅनिओसोप्ली हे जैविक बुरशीनाशक शेणखतात मिसळावे किंवा ड्रीपमधून क्लोरपायरीफॉस सोडावे.

२. तांबेरा आणि करपा :

लक्षणे: पानावरील तांबूस किंवा तपकिरी ठिपके पडतात.

उपाय: कॉपर ऑक्सिक्लोराईड (२.५ ग्रॅम) किंवा मॅन्कोझेब (२ ग्रॅम) प्रति लीटर पाण्यात मिसळून फवारणी करावी.

३. काणी रोग :

लक्षणे: ऊसाच्या मधोमध काळी चाबकासारखी लांब सळई निघते.

उपाय: बाधित झाड मुळासकट उपटून नष्ट करावे. लागवडीपूर्वी रोपांना किंवा कांड्यांना कार्बेंडाझिमची प्रक्रिया करावी.

बुधवार, १९ ऑगस्ट, २०२६

कापूस पिकाचे खत व्यवस्थापन व रोगावर उपाय याची पुर्ण माहिती

माझ्या शेतातील कापूस 2026

 कापूस पिकाचे योग्य खत व्यवस्थापन आणि रोग नियंत्रण करून तुम्ही प्रति एकरी कापसाचे बंपर उत्पादन घेऊ शकता. खाली कापूस पिकासाठी संपूर्ण खत नियोजन आणि प्रमुख रोग व त्यांच्या उपायांची सविस्तर माहिती दिली आहे.


 कापूस खत व्यवस्थापन (Fertilizer Management)
कापूस पिकाला नत्र (Nitrogen), स्फुरद (Phosphorus) आणि पालाश (Potash) या मुख्य अन्नद्रव्यांची मोठी गरज असते. कोरडवाहू आणि बागायती कापसासाठी खतांचे डोस खालीलप्रमाणे विभागून द्यावेत:
१. कोरडवाहू कापूस (प्रति एकरी डोस)
  • पहिला डोस (पेरणीच्या वेळी): २० किलो नत्र + २० किलो स्फुरद + २० किलो पालाश (उदा. १०:२६:२६ किंवा डीएपी + पोटॅश).
  • दुसरा डोस (पेरणीनंतर ३० ते ३५ दिवसांनी): २० किलो नत्र (युरिया).
२. बागायती कापूस (प्रति एकरी डोस)
  • पहिला डोस (पेरणीच्या वेळी): ३2 किलो नत्र + १६ किलो स्फुरद + १६ किलो पालाश.
  • दुसरा डोस (पेरणीनंतर ३० ते ३५ दिवसांनी - पाते लागताना): १६ किलो नत्र.
  • तिसरा डोस (पेरणीनंतर ६० दिवसांनी - बोंडे भरताना): १६ किलो नत्र + १६ किलो पालाश.
 सूक्ष्म अन्नद्रव्ये आणि फवारणी (Micronutrients)
  • पाते आणि बोंडे गळू नये म्हणून मॅग्नेशियम सल्फेट (१० किलो) आणि बोरॉन (५ किलो) प्रति एकरी बेसल डोसमध्ये किंवा फवारणीद्वारे द्यावे.
  • बोंडांचा आकार वाढवण्यासाठी कापूस पिकावर पाते लागण्याच्या अवस्थेत १३:००:४५ किंवा ००:५२:३४ या विद्राव्य खतांची फवारणी करावी.

 कापसावरील प्रमुख रोग आणि त्यांचे उपाय (Diseases & Control)
कापसावर प्रामुख्याने बुरशीजन्य आणि जिवाणूजन्य रोगांचा प्रादुर्भाव होतो. त्यांचे वेळेत नियंत्रण करणे गरजेचे आहे.
१. कोळशी किंवा दहिया रोग (Grey Mildew)
  • लक्षणे: पानाच्या खालच्या बाजूला पांढरी किंवा राखाडी रंगाची बुरशी वाढते. पाने दह्यासारखी पांढरी दिसतात आणि नंतर सुकून गळतात.
  • उपाय: प्रादुर्भाव दिसताच अझॉक्सीस्ट्रोबीन किंवा कार्बेन्डाझिम (१२%) + मँकोझेब (६३%) २ ग्रॅम प्रति लीटर पाण्यात मिसळून फवारणी करावी.
२. लाल्या रोग (Red Leaf Disease / Lalya)
  • लक्षणे: हा रोग नसून अन्नद्रव्यांची कमतरता आणि वातावरणातील बदलांमुळे होतो. कापसाची पाने कडेने लाल होतात आणि नंतर पूर्ण पान लाल होऊन वाळते.
  • उपाय:
    • पिकाला मॅग्नेशियम सल्फेटची कमतरता भासू देऊ नका.
    • मॅग्नेशियम सल्फेट (१%) + युरिया (१%) म्हणजेच १०० ग्रॅम मॅग्नेशियम सल्फेट आणि १०० ग्रॅम युरिया १० लीटर पाण्यात मिसळून २ ते ३ फवारण्या कराव्यात.
३. मूळ सड किंवा मर रोग (Root Rot / Wilt)
  • लक्षणे: बुरशीमुळे झाडाची मुळे सडतात. झाड अचानक सुकते आणि उपटल्यास सहज हातात येते.
  • उपाय:
    • पेरणीपूर्वी ट्रायकोडर्मा विरिडी या जैविक बुरशीनाशकाची बीजप्रक्रिया करावी.
    • शेतात रोग दिसल्यास झाडाच्या मुळाशी कॉपर ऑक्सीक्लोराईड (२.५ ग्रॅम प्रति लीटर) किंवा कार्बेन्डाझिम पाण्यामध्ये मिसळून आळवणी (Drenching) करावी.
४. जिवाणूजन्य करपा (Bacterial Blight)
  • लक्षणे: पानांवर, फांद्यांवर आणि बोंडांवर कोनीय काळे-तपकिरी ठिपके पडतात. यामुळे बोंडे सडतात.
  • उपाय: स्ट्रिप्टोसायक्लीन (१ ते २ ग्रॅम) + कॉपर ऑक्सीक्लोराईड (३० ग्रॅम) १० लीटर पाण्यात मिसळून फवारणी करावी.

 महत्वाच्या टिप्स
  • खते नेहमी झाडाच्या मुळाजवळ मातीआड (जमिनीत दाबून) द्यावीत, वर फेकून देऊ नयेत.
  • रोगांचा प्रादुर्भाव रोखण्यासाठी शेतातील तण काढून शेत नेहमी स्वच्छ ठेवावे.
  • रासायनिक फवारणी करताना जमिनीमध्ये पुरेसा ओलावा (ओली जमीन) असणे आवश्यक आहे.

सोमवार, १७ ऑगस्ट, २०२६

ड्रॅगन फ्रूट लागवड खर्च जमीन कशी निवडावी रोगांचे व्यवस्थापन आणि शासनाच्या अनुदानाची सविस्तर माहिती

 “शेतकरी बांधवांनो, पारंपारिक पिकांना फाटा देऊन जर तुम्हाला शेतीमधून एखाद्या उद्योगासारखा प्रचंड नफा कमवायचा असेल, तर 'ड्रॅगन फ्रूट लागवड' (Dragon Fruit) हा एक सर्वोत्तम पर्याय आहे. हे निवडूनक (कॅक्टस) वर्गातील झाड असल्याने याला अतिशय कमी पाणी लागते आणि एकदा लागवड केल्यावर पुढील २० ते २५ वर्षे सतत उत्पादन मिळत राहते. आज आपण या पोस्टमध्ये ड्रॅगन फ्रूटच्या प्रगत जाती, लागवडीची सिमेंट खांब पद्धत आणि खत व्यवस्थापनाची संपूर्ण माहिती सोप्या भाषेत पाहणार आहोत.”

ड्रॅगन फ्रूट (कमलम) लागवडीसाठी पहिल्या वर्षी प्रति एकर अंदाजे ₹४,००,००० ते ₹६,००,००० पर्यंत खर्च येतो, कारण या पिकाला सिमेंट पोल आणि लोखंडी रिंगच्या मजबूत आधार प्रणालीची (Trellis System) आवश्यकता असते. एकदाच गुंतवणूक केल्यानंतर हे पीक पुढील २० ते २५ वर्षे उत्तम उत्पादन देते. 


या शेतीसाठी जमीन कशी असावी, कोणत्या जाती निवडाव्यात, रोगांचे व्यवस्थापन आणि शासनाच्या अनुदानाची सविस्तर माहिती खालीलप्रमाणे आहे:

१. जमिनीची निवड आणि हवामान

जमीन: ड्रॅगन फ्रूटसाठी मुरमाड, फिकट, वालुकामय आणि पाण्याचा उत्तम निचरा होणारी जमीन सर्वोत्तम मानली जाते.

काय टाळावे: ज्या जमिनीत पाणी साचून राहते (चोपण किंवा भारी काळी माती) तिथे ही लागवड करू नये. पाणी साचल्यास मुळे सडण्याचा (Root Rot) धोका असतो.

सामू (pH): जमिनीचा सामू ५.५ ते ७ च्या दरम्यान असावा.

हवामान आणि सूर्यप्रकाश: कोरडे हवामान आणि भरपूर सूर्यप्रकाश (रोज ६-८ तास) या पिकाच्या वाढीसाठी आवश्यक आहे. 

२. ड्रॅगन फ्रूटच्या प्रमुख जाती (Varieties)

व्यापारी दृष्टिकोनातून प्रामुख्याने ३ प्रकारच्या जातींची लागवड केली जाते:

पांढरा गर (White Flesh): वरून लाल साल आणि आत पांढरा गर (उदा. Hylocereus undatus). ही जात भारतात खूप मोठ्या प्रमाणावर घेतली जाते.

लाल/गुलाबी गर (Red/Pink Flesh): वरून लाल साल आणि आत गडद लाल किंवा गुलाबी गर. ही जात चवीला अधिक गोड असते आणि याला बाजारात चांगला भाव मिळतो.

पिवळी जात (Yellow Dragon Fruit): वरून पिवळी साल आणि आत पांढरा गर. ही अत्यंत गोड असते, पण हिची वाढ संथ गतीने होते. 

३. मुख्य रोग आणि त्यांचे नियंत्रण

ड्रॅगन फ्रूट हे कॅक्टस (निवडुंग) वर्गातील पीक असल्याने यावर कमी रोग पडतात, परंतु खालील रोगांकडे लक्ष देणे गरजेचे आहे:

अँथ्रॅकनोज (तांबेरा/करपा): कडक उन्हात किंवा पावसाळ्यात बुरशीमुळे खोडावर पिवळे-तपकिरी डाग पडतात. उपाय: बोर्डो मिश्रण (Bordeaux Mixture) किंवा योग्य बुरशीनाशकाची फवारणी करावी.

खोड आणि मूळ कुजणे (Stem & Root Rot): अति पाण्यामुळे झाडाचे खोड पिवळे पडून सडू लागते. उपाय: पाण्याचा निचरा योग्य ठेवावा आणि झाडाला गरजेपुरतेच (ठिबक सिंचनाने) पाणी द्यावे. 

४. लागवड खर्चः ४०आर (प्रति एकर अंदाजे अंदाज)

खर्चाची बाबअंदाजे खर्च (₹)सिमेंट पोल आणि लोखंडी रिंग  (अंदाजे ४०० ते ४५० पोल)₹२,००,००० – ₹२,५०,०००  ड्रॅगन फ्रूटची रोपे (प्रति पोल ४ रोपे = १६०० ते १८०० रोपे) ₹७०,००० – ₹९०,००० ठिबक सिंचन प्रणाली (Drip Irrigation)₹४०,००० – ₹६०,००० जमीन तयार करणे, खते आणि मजूर खर्च ₹५०,००० – ₹७०,०००एकूण अंदाजे खर्च ₹४,००,००० ते ₹६,००,०००

(टीप: दुसऱ्या वर्षापासून केवळ खते आणि मजुरीचा किरकोळ खर्च येतो.) 


५. शासन अनुदान (Subsidy)


महाराष्ट्र शासन ड्रॅगन फ्रूट लागवडीसाठी एकात्मिक फलोत्पादन विकास अभियान (MIDH) अंतर्गत अर्थसाहाय्य आणि अनुदान देते. 

अनुदानाचा वाटा: सर्वसाधारण क्षेत्रातील शेतकऱ्यांसाठी ४०% तर अनुसूचित जाती/जमाती (SC/ST) व डोंगराळ क्षेत्रासाठी ५०% पर्यंत अनुदान मिळते. 

अनुदानाची रक्कम: लागवडीच्या पद्धतीनुसार आणि घनतेनुसार हेक्टरी (अंदाजे अडीच एकर) सुमारे ₹१,७९,००० ते ₹२,७०,००० पर्यंत अनुदान शासनाकडून दिले जाते. 

नियम व अटी:

शेतकऱ्याकडे किमान ०.२० (साधारण अर्धा एकर) हेक्टर जमीन असणे आवश्यक आहे.

शेतात ठिबक सिंचन असणे बंधनकारक आहे.

हे अनुदान ३ वर्षांत (६०:२०:२० या प्रमाणात) विभागून दिले जाते (झाडे जिवंत राहण्याच्या प्रमाणावर). 

अर्ज कसा करावा?

अनुदानाचा लाभ घेण्यासाठी महाराष्ट्रातील शेतकऱ्यांनी शासनाच्या अधिकृत MahaDBT Farmer Portal वर जाऊन "फलोत्पादन योजना" अंतर्गत ऑनलाइन अर्ज करावा. अर्जासोबत ७/१२ उतारा, ८-अ दाखला, आधार कार्ड आणि बँक पासबुक जोडणे आवश्यक आहे. अधिक माहितीसाठी तुम्ही तुमच्या तालुक्याच्या कृषी अधिकारी कार्यालयाशी संपर्क साधू शकता.

शेतकरी मित्रांनो, ड्रॅगन फ्रूटच्या शेतीत सुरुवातीला सिमेंट खांब आणि रोपांसाठी थोडा जास्त खर्च येतो, पण एकदा लावलेली बाग पुढील २५ वर्षे उत्पन्न देत असल्याने हा एक दीर्घकालीन फायद्याचा सौदा आहे. तुम्हाला ड्रॅगन फ्रूट लागवडीबद्दल काही अडचण असेल, तर खाली कमेंट करून नक्की विचारा.”

पपई लागवड कशी करावी रोपं कशे तयार करायचं खत रोग व्यवस्थापन

शेतकरी बांधवांनो पपई लागवड हे कमी कालावधीत आणि कमी खर्चात शेतकऱ्यांना भरपूर नफा मिळवून देणारे एक उत्तम व्यावसायिक फळपीक आहे. योग्य नियोजन, स...